Βήματα II

Βήματα ΙΙ

==============

Λοιπόν,

περπατούσα

δεν έτρεχα.

Στην αρχή

δεν έδωσα σημασία στις λάσπες

ήταν μόνο

στις σόλες των παπουτσιών μου.

Σιγά σιγά

ανέβηκαν στους ταρσούς

στις κνήμες

και μόνο όταν

έπιασαν σφιχτά τα γόνατα

ξεράθηκαν

κι έπεσα

μπρούμυτα στο χώμα

δύσκολες οι ανάσες μου

ξύπνησα.

Σηκώθηκα

γεμάτος λάσπες

με τα νύχια έξυσα

τους νάρθηκες απ’ τα πόδια μου.

τα παπούτσια μου πέταξα

και τις κάλτσες

τα μπατζάκια γύρισα σαν ψαράς στα ρηχά

και τώρα

περπατάω ξυπόλυτος στο παγωμένο χώμα

στη λάσπη

στα βότσαλα.

Όχι,

            δεν θέλω να τρέξω.

Να περπατάω θέλω

            και να βλέπω

            τις ακρογιαλιές

και τα δέντρα.

Αλλά να περπατάω.

  

Θ. Σίδερης, 04/02/2014

Ταξιδιώτης

Ταξιδιώτης

==============

Με το χέρι σου

            στο μάγουλό μου

μόλις κοπάζουν οι εκρήξεις

με ρωτάς

πώς γίνεται

            κάθε φορά

            να ‘μαι ανανεωμένος.

Πώς να μην είμαι;

Ξέρεις

            κοιτάζω από κοντά

            πολύ κοντά

το δέρμα σου

ανακαλύπτω ατέλειες

εξογκώματα

μικρές ελιές

βαθουλώματα.

Κι έπειτα

κλείνω τα μάτια

σε μυρίζω

και φαντάζομαι

τοπία από σάρκα

δάση και βουνά

ερήμους

πεδιάδες

καταρράκτες και ποτάμια

θάλασσες.

Ανεβαίνω

ξανά στο πρόσωπό σου

            κι ανοίγω τα μάτια.

Τόσους τόπους ταξίδεψα.

Πώς να μη γυρίσω ανανεωμένος;

Θ. Σίδερης, 29/01/2014

Στην Α.Κ.

Ρήξη συνδέσμου

Ρήξη συνδέσμου

==============

Πετάς τη σκούφια σου για βόλτα

εγώ όμως δεν φοράω σκουφί.

Με θες να 'μαι σαν τον Τραβόλτα

και να σου πλένω και τα χόρτα!

Πας να με κάνεις αδερφή;

 

Μωρό μου είμαι κουρασμένος.

Έχει και βάσανα η ζωή

κι εγώ είμαι βασανισμένος.

Μαζί σου φουλ ερωτευμένος

έτοιμος για μια νέα αρχή.

 

Μα αν δεν με γουστάρεις, πες το!

Έχει κι αλλού πορτοκαλιές!

Κι άσ' το το αίσθημά μου, χέστο!

Αυτό που θέλεις ψάξε βρες το

και να μη νοιώθεις ενοχές!

 

Θ. Σίδερης, 22/01/2014

Ξύπνημα

Ξύπνημα

========

Καλημέρα

σ’ αγαπάω

το άγγιγμα

στο μάγουλο

στον ώμο

στο στέρνο μου

σ’ αγαπάω

η μυρωδιά

στο δέρμα

στο στόμα

-ποιός είπε πως οι μυρωδιές σκοτώνουν τον έρωτα;-

σ’ αγαπάω

το χαμόγελο

σ’ αγαπάω

«Μη εκεί»

γέλιο

σ’ αγαπάω

όταν κλείνεις τα μάτια

κι η ανάσα σου κόβεται

σ’ αγαπάω

όταν το γέλιο σου

ταξιδεύει στο δωμάτιο

σ’ αγαπάω

όταν…

…να που δεν μπορώ να μιλήσω

να που ταξιδεύω σε σένα στη σιωπή

κι οι λέξεις μου ντύνονται νόημα.

Σ’ αγαπάω.

Θεόδωρος Σίδερης, 29/11/2013

Βήματα

Βήματα

======

Περπατούσα στο σκοτάδι

λάσπες στα πόδια και

το χνώτο ζωγράφιζε στον αέρα παγωμένο

σκόρπιες γραμμές.

Περπατούσα στο σκοτάδι

άναρθροι ήχοι γύρω

και

γράμματα από αλφάβητα

σκόρπια.

Κι άξαφνα

άστραψε το φως

ποιά σουπερνόβα;

Όλα πήραν νόημα.

Όλα βγάζουν νόημα.

Ξεχασμένα βιβλία

            άνοιξαν

ήχοι αφημένοι

            ζητούν ξανά ακρόαση

ουρλιάζουν οι μουσικές

            στο κεφάλι μου

γράμματα

λέξεις

προτάσεις

σχηματίζονται από το κενό

το χνώτο μου

            ζωγραφίζει χιονονιφάδες

και

τα δάχτυλά μου

ψάχνουν δέρμα στον αιθέρα.

Και

            χα!

δεν περπατάω

πια

λασπωμένος

πότε βαδίζω

πότε τρέχω

με πόδια ελεύθερα.

Θ. Σίδερης, 28/11/2013

Στην Ε.

Το μαύρο παραμύθι ΙΙΙ

Το μαύρο παραμύθι ΙΙΙ

==================

Υπήρχαν κι εκείνοι

που κοιτούσαν πίσω από τις γρίλιες

καθώς και τα παιδιά.

Σώοι ακόμη

άνθρωποι που νοσταλγούσαν

το χάδι και τον θάνατο

κι εκείνα που ταξίδευαν σε Σύμπαντα.

Παρέμεναν σιωπηλοί και κοιτούσαν

κρυφά

τους σάπιους να τρώνε σάπιους

ώσπου

φοβήθηκαν κι εκείνοι

πως θα μπορούσαν άριστα

να βρωμούν απ’ την κλεισούρα.

Ξεχύθηκαν τότε κι εκείνοι στους δρόμους

άρχισαν να φωνάζουν

«Νερό! Νερό!»

έσπαζαν πυροσβεστικούς κρουνούς

παρέσερνε το νερό

πτώματα

            κόκκαλα

καθάριζε ο τόπος.

Και τότε

α, τότε

            έπιασε να βρέχει.

Θ. Σίδερης, 14-26/11/2013

Το μαύρο παραμύθι ΙΙ

 Το μαύρο παραμύθι ΙΙ
==================
Έφυγε λοιπόν αυτός καλά
μα κι εκείνοι δεν έζησαν καλύτερα.
Έπιασαν τα ρούχα του
    να τα κάψουν
και σαν δηλητήριο
    τους πότισε κάτι.
Άρχισαν
    να χτυπούν ο ένας τον άλλον
να σκίζουν τις σάρκες τους
    ουρλιάζοντας.
Δάγκωναν ο ένας
    το λαιμό του άλλου.
Κάποιοι
    συνουσιάζονταν
        στη μέση του δρόμου
        στην προβλήτα του λιμανιού
και στους οργασμούς τους
πίεζαν ο ένας τους αντίχειρες
    στα μάτια του άλλου
τυφλοί έπειτα
τριγύριζαν στους δρόμους
μέχρι που
    έκαναν εμετό τη χολή τους
και έπεφταν κάτω νεκροί.

Θ. Σίδερης, 14/11/2013