Με κοιτάς

            χαμογελάς

χαϊδεύεις το πρόσωπό μου.

«Άλλαξες.»

            μου λες

«Μεγάλωσες πια.

            Ανασαίνεις θύελλες τώρα.

Δαγκώνεις κεραυνούς

τα μαλλιά σου

            ανεμίζουν στον ηλεκτρισμό τους.

Στα δάχτυλά σου

παίζεις κομπολόϊ τους βράχους

και η φωνή σου βροντές.».

Κι εσύ

            ακόμη ταξιδεύεις εδώ.

Τα μακριά σου μαλλιά

            αγγίζουν τις λέξεις μου

και το μαύρο σου μακρύ φόρεμα

σκαλίζω σε πετρώματα χρόνων.

Θ. Σίδερης, 27/09/2013

Στην. Τ.Β.

Σιωπηλό

Σιωπηλό

=======

Αυτοί που λεν πως θάνατο νικήσανε, και πόνο

κι ολόγυρα το διαλαλούν «περήφανοι κι ωραίοι»

ξυστά μονάχα έζησαν του μαχαιριού τον χρόνο

και μοναχά στα λόγια τους λογίζονται μοιραίοι.

Λέγεται πως ο Λάζαρος δεν έβγαλε ούτε λέξη

αφ' ότου αναστήθηκε, έμεινε σιωπηλός.

Αυτά που είδε κι άκουσε, ποιά λόγια να διαλέξει

να πει για του επέκεινα το «Όλα ειν’ αλλιώς»;

Αν έζησες τον θάνατο, έμαθες το όνομά του.

Κανείς δεν έχει τίποτα, εσένα να σου πει.

Αν έζησες τον θάνατο κι άγγιξες τα φτερά του

μονάχα το χαμόγελο σου πρέπει, κι η σιωπή.

Θ. Σίδερης, 16/09/2013

Απώλεια

Απώλεια Ι
========
Συνέβη σταδιακά.
Έχανε βάρος. Ήταν απλό.
Έπειτα, δίχως να το συνειδητοποιεί
έχανε διάθεση.
Για φαΐ
ο ύπνος ερχόταν μα τον έδιωχνε
ένοιωθε να τον ταΐζει η νύχτα
(όχι τα αστέρια)
κουρασμένος πηγαινοερχόταν.
Όταν άρχισε
να βλέπει το είδωλό του
στον καθρέφτη
να ξεθωριάζει
κατάλαβε πως έχανε εαυτό.

Θ. Σίδερης, 30/08/2013


Απώλεια ΙΙ
========
Συνέχιζαν λοιπόν
να χάνονται πράγματα
αντικείμενα.
Ο αναπτήρας, το πορτοφόλι του
κάπου κάπου τα κλειδιά.
Άλλα εμφανίζονταν πάλι
άλλα όχι.
Μια μέρα
είδε να χάνεται το φαΐ από
το πιάτο του.
Μια άλλη
ευτυχώς, ήταν σπίτι
τα ρούχα που φορούσε.
Χανόταν από την Πλάση.

Θ. Σίδερης, 30/08/23013


Απώλεια ΙΙΙ
=========
Ώσπου, ένα πρωΐ
στην παραλία
βρήκαν μόνο τα ρούχα του.
Ίχνη από σπέρμα στο σορτς
και τα βότσαλα.
Κάποιοι κορόϊδευαν.
Κι ένα περίεργο κολλώδες υγρό.
Τίποτε άλλο μες στο χάραμα.
Ούτε τον ξαναείδαν ποτέ.
Μόνο
εκείνη η γοργόνα
γνώριζε την αλήθεια
και του χαμογελούσε.

Θ. Σίδερης, 30/08/2013

22/07/2013

Δίπολο ιόν
========
Μέσα στο ίδιο σπίτι
εντάσεις
φωνές
πάντα αρνητική σε ό,τι λέω
- Δεν με βοηθάς έτσι, ξέρεις.
Κι άλλες φορές
χαμόγελα
προσεγγίσεις
το τρίψιμο του μάγουλου σε μάγουλο
πάντα θετική σε ό,τι λέω
- Ούτε έτσι με βοηθάς, ξέρεις.
Κι εγώ στην άλλη άκρη
το λαρύγγι μου να βγάζει κραυγές
μέσα μου να κάνω τον θυμό καύσιμο.
Χέρια σε πρόσωπα απαλά
χέρια σε πρόσωπα δυνατά
μώλωπες στα κορμιά
βρισιές
και
ανάσες
αγγίγματα
χάδια
βογγητά.
Τα ετερώνυμα, βλέπεις.
Α, ναι,
τα ετερώνυμα!

Θ. Σίδερης, 22/07/2013


Φυσικοχημεία Χημικών Αντιδράσεων
==========================
Γαμώ την Εντροπία σου
και γαμώ την Ελεύθερή σου Ενέργεια Gibbs
και γαμώ την Ενθαλπία από τα χάδια σου
και τα αγγίγματα
τα βογγητά
και την Εσωτερική Ενέργεια που κουβαλάς
που ήρθες
και άλλαξες τη ζωή μου.
Ποιός σου το ζήτησε; Ε;
Πού είσαι;
Αργείς.

Θ. Σίδερης, 22/07/2013

Ανθρακική αλυσίδα

Ανθρακική αλυσίδα
==================
Ίχνη
σαν σε μονοπάτι τάχα
να γυρίσω πίσω
να δω
τί ήμουν και πώς
ποιές στροφές πήρα λάθος
(ήσαν τόσες;).
Άνθρακες
καρβουνιασμένα κομμάτια
αποφάσεις
στιγμές
έρωτες
όλα όσα υπήρξαν κι όλα όσα όχι
κι άλλα που αναποφάσιστα
έμειναν μετέωρα στο
μπροστά
το ποτέ
το πότε
το τότε.
Μια αλυσίδα από άνθρακες
κομμάτια κάρβουνο
και μπροστά
στα κουρασμένα μου πόδια
νέα πέδιλα
και
δυο δρόμοι.
Και δεν μπορώ στο σκοτάδι
να διακρίνω
ποιός με κάρβουνα
ποιός με διαμάντια.

Θ. Σίδερης, 12-19/07/2013

12 Ιουλίου 2013

Ακόρεστος Δεσμός

==============

Αν χορταίνω

            μου λες

            ρωτάς

«Δεν χόρτασες;».

Όχι.

Το άγγιγμα

            από το κορμί σου κάτω

                        απ’ το ύφασμα

            το δέρμα σου

το να σε καλώ με τα χέρια μου

στη σιωπή

να έχω

το βλέμμα σου

το μισάνοιχτο στόμα

τις μυρωδιές

            και

                        τους ήχους.

Το χαμόγελο, πες μου

            χορταίνεται;

Θ. Σίδερης, 09-12/07/2013.

Αντίλαλος

========

Χαμένος

            σε έναν τόπο

γνώριμο.

            Μουδιασμένος.

Ποιο φίδι με δάγκωσε και

τα μέλη μου

            κινούνται δύσκολα;

Τις λέξεις μου

λες.

Μέλη του σώματος γυμνά

προστυχιές

λέξεις που

στο θυμό μας γίνονταν βρισιές

τώρα μας δένουν.

Ό,τι λέω

λες.

Ό,τι καλώ

καλείς.

Ό,τι ζητάω

ζητάς.

Αντίλαλος δικός μου

κι εγώ ταξιδιώτης

στους λόφους

τις πεδιάδες

τις χαράδρες σου.

Θ. Σίδερης, 12/07/2013

Σαρκοφάγος

Σαρκοφάγος
=========
Αλλάζω
κοντά σου
γίνομαι
σαρκοφάγος.
Μυρίζω το δέρμα σου
δαγκώνω
τη σάρκα σου
μικρά φιλιά αφήνω
παντού
να σε ξεγελάω
τον ιδρώτα σου πίνω
τις εκρήξεις σου.
Μα ποτέ
ποτέ δεν χορταίνω.

Θ. Σίδερης, 08/07/2013